Mijn kijk naar jou, lieve zekere dame

vrijdag 22 april 2016




Lieve zekere dame,

Ik zie je weleens lopen in de stad, of in de supermarkt. En elke keer vraag ik me weer opnieuw af, hoe het kan dat je er toch zo fantastisch uitziet? Je bent mooi, slank, hebt leuke kleding, en een puistloos gezicht. Aan alles zie ik: "jij bent een zelfbewuste en zelfverzekerde vrouw die de hele wereld aan kan". Ik kijk je ademloos na, wat zou ik graag willen dat ik net zo was als jou. Hoe doe je dat toch?

Het lijkt wel alsof jij nooit van die dagen hebt, dat je het liefst een grote wijde trui aandoet waar je jezelf dan in verstopt. Of die dagen dat je in de spiegel kijkt en niets mee lijkt te zitten. Een bad hair day of een enorme pukkel midden in je gezicht. En dan die kleding, wat moet ik aan vandaag? Het is een terugkerend dilemma. Ik kan soms wel 6 outfits aantrekken en mijn nergens lekker in voelen. En dan moet ik de wereld, met al die oordelende ogen, weer trotseren.

Als iemand naar mij kijkt vraag ik mij altijd af, wat zal hij of zij denken? Ik zal wel iets geks aanhebben, of misschien zit er iets op mijn gezicht waardoor ik er belachelijk uitzie. Snel ren ik naar de dichtstbijzijnde spiegel. Om tot de conclusie te komen dat alles nog goed zit. Maar bij de volgende blik trek ik weer zenuwachtig aan dat net te korte jurkje waar ik mij toch niet zo prettig in voel als dat ik had gedacht.  

Bij jou lijkt alles vanzelf te gaan. Alles wat je doet gaat goed. Je zet jezelf nooit voor schut en je bent altijd omringd door je vrienden. Samen met je vriendinnen hangt er altijd een groep mannen om jullie heen. Het leven lijkt je toe te lachen.

En ik kijk je weer ademloos na en vraag mezelf weer af: “Hoe doe je dat toch?”

Vertel het me alsjeblieft...

Liefs,

Een onzeker meisje.



Geschreven door: Charlotte Timmermans 


Gerelateerde verhalen...

0 reacties

Mogelijk gemaakt door Blogger.

Populaire Blogposts

Like us on Facebook

Flickr Images