Verkleedfeestjes

zaterdag 25 juni 2016

 
Het is vrijdagochtend en ik sta al zingend en dansend mijn koffer vol te gooien met veel te veel spullen die ik toch niet ga gebruiken, maar dat doet er helemaal niet toe. Het is weer tijd voor  de foute party van Qmusic. Wat inhoudt dat ik samen met goed gezelschap en  voldoende drankjes de halve avond aan het tutten ben, om maar zo fout mogelijk de deur uit te stappen.

Verkleedfeestjes, ik hou ervan. Sinds een aantal jaar ben ik fan geworden van carnaval en hoewel de muziek altijd zeer slecht is geniet ik toch volop van dit feest. Ik laat ook geen kans onbenut om de verkleedkist in te duiken en naar meer van dit soort evenementen te gaan. Ik kan uren en uren besteden aan de outfit die ik aan ga trekken. Maar ik ben hierin geen uitzondering. Het  animo voor dit soort feesten is vaak groot en iedereen besteedt op zijn of haar manier aandacht aan de outfit die men aantrekt.


Wat zegt je outfit over jou?
Maar waarom vinden we verkleden nou toch zo leuk? Voor mij is het even kind zijn maar vooral ook even een avondje onherkenbaar gek doen.  Onherkenbaar ben ik echter niet geheel. Want als ik jaar na jaar mijn outfits bekijk zie ik dat ze allemaal één ding gelijk hebben en dat is het zoetsappige meisjesachtige gehalte wat eraan hangt. Ik kan er niks aan doen maar mijn hart gaat sneller kloppen voor deze mierzoete outfits. Ik kan niet wachten om daarin een avondje rond te paraderen. Mijn meeste verkleedoutfits zijn voorzien van een tutu ,want die zijn zo lekker meisjesachtig. Ergens zegt die rare outfit meer over mij dan ik zou willen toegeven. Het is natuurlijk makkelijk om te zeggen dat ik even iemand anders wil zijn, maar ergens ben  ik juist even meer mezelf . Ik ben een enorme tut en ik hou van alles wat vrouwelijk is. Bij deze verkleedfeesten heb ik een goed excuus gevonden deze kant van mij ongegeneerd de aandacht te geven.  Ik dans de hele avond en het kan me niet schelen wat anderen van mij denken. Ik geniet,  want ergens ben ik op een bepaalde manier meer mezelf dan in het normale dagelijkse leven. Even vrij van alle zorgen, verplichtingen en verwachtingen die anderen of de maatschappij van mij hebben. Vanavond ben ik dat meisje die danst in haar tutu en zich geen zorgen maakt over de dag van morgen.

Dus we kunnen nu zeggen dat we ons verkleden omdat we zo graag een ander willen zijn. Maar eigenlijk drukken we ons meer dan anders uit met de outfit die we uitkiezen. Misschien zijn we ergens wel extravert en kiezen we een outfit die daar meer bij past, omdat we dit in het dagelijkse een introvert persoon zijn.  Of staat de outfit voor een superheld die we stiekem heel erg leuk vinden. Een bijkomend effect van de outfit die je draagt is dat je je ook zo gaat voelen. Dus met dat feestje ben je ook daadwerkelijk een extravert persoon. Of voel je je zekerder en durf je ineens wel dat leuke meisje mee uit te vragen.  

Dus wanneer je mij tegenkomt op een dergelijk feestje. Dan zie je dat onbezorgde meisje die vroeger in haar matrozenpakje rondjes aan het draaien was in de tuin. Dat meisje dat ik niet meer kan of durf te zijn in het normale dagelijkse leven. Omdat ik immers niet meer 10 ben en heel wat verantwoordelijkheden zwaarder.  Maar vanavond is het haar avond en mag zij er weer even zijn. En dat is wat er eigenlijk schuil gaat achter deze leuke feestjes.  

 

 

Gerelateerde verhalen...

0 reacties

Mogelijk gemaakt door Blogger.

Populaire Blogposts

Like us on Facebook

Flickr Images